Bu eser, niyet, ölçü, sessizlik ve iyiliğin sessiz emeğiyle şekillenen şiirsel ve felsefî bir merhamet mimarisidir. Bazı davranışlar göründüğünden fazlasını taşır. Bazı mesafeler yakınlıktan daha çok korur. Bazı jestler, görünür bir iz bırakmadan bir insanı yeniden kurar. Ve sonunda merhamet, bir yumuşaklık olarak değil; iç dünyayı çöküşten koruyan gizli yapı olarak belirir.